شتاب‌دهنده معمولاً روی چند تیم سرمایه‌گذاری می‌کند، آن‌ها را در یک دوره نگه می‌دارد و سهم می‌گیرد. تسهیلگر این کار را نمی‌کند.
کار تسهیلگر این است که دو طرف را به هم برساند: شرکت فناور ایرانی را به شریک، خریدار یا فضای عملیاتی در عراق؛ و طرف عراقی را به ظرفیت ایران. خروجی، جلسه، مسیر ورود و در صورت پیش‌رفتن، قرارداد است — نه نگهداری تیم در یک ساختمان.
جسر مرکز نوآوری و تسهیلگری روی محور تهران–بغداد است. در تهران دفتر نوآوری و مدیریت پروژه دارد. در عراق از شبکه همکاران استفاده می‌کند؛ فضای کار، شتاب‌دهی و تولید رسانه‌ای مال همان شبکه است، نه مالکیت جسر.
اگر محصول فناورانه دارید و سؤال‌تان ورود به عراق است، شروع کار جسر سنجش آمادگی، پیدا کردن طرف، و یک مسیر قابل پیگیری است.
